festival: MESS
lokacija: NARODNO POZORIŠTE, SARAJEVO
datum: 25.10.
početak: 20.00h
trajanje:

BUGARSKA
Novo dramsko pozorište “Suze i Smijeh"
Ulica Rakovsky 127

Prvi dio trilogije- “20. vijek”
Premijera: April, 2000.godine
*Naziv ove predstave sadrži i nepostojeću riječ u bugarskom jeziku “gledaloto”: riječ koja predstavlja ogledalo kao i osobu koja posmatra.

Reditelj:
Boyko Bogdanov

Scenografija:
Vecheslav Parapanov

Kostimografija:
Petya Stoykova

Muzički konsultant:
Danko Yordanov

Uloge:
Aneta Yankova
Vyara Tabakova
Darina Paraskova
Dobriela Popova
Nely Monedzhikova
Nevena Bozukova
Magdalina Bozukova
Yordan Petkov
Mihail Milchev
Plamen Dobrev
Slavi Slavov
Stefan Shterev
Emil Emilov

PREDSTAVA
“Gledaloto ili Vječna balkanska krčma” je produkcija koju potpisuju dvije najpoznatije ličnosti savremenog bugarskog teatra- režiser Boyko Bogdanov i scenograf Vecheslav Parapanov, koji već niz godina djeluju zajedno. To je pokušaj da se analizira proteklo stoljeće, kao i način da se oprostimo sa nijm, uz sjećanje na određene osnovne ljudske vrijednosti.

Na pitanje zašto gledati ovu predstavu, reditelj odgovara;

Dvadeseti vijek se završio i ovdje na Balkanu, kao što je i u Evropi. Samo što je dati vijek u Evropi istekao na jedan način, a ovdje na Balkanu na dosta drugačiji način.
A šta se to završilo i na koji način?
Je li to što se završilo otišlo u ono poznato ništavilo ili u neko drugo ništavilo?
Na šta čekamo, i šta nam slijedi?
...i ko nas to dolazi posjetiti u vječnoj balkanskoj kafani? Mjestu gdje se od pamtivijeka sastaju živi i mrtvi, na stvaran ili fiktivan način, zajedno sa prosanjanim snovima. Sve je to začinjeno sa malo mašte, ili da odmah kažem, sa laži, i ono što proizilazi iz toga je izmišljotina.
Odakle smo došli, gdje smo sada, i kuda idemo?

TEATAR
Novo dramsko pozorište “Suze i smijeh” je nasljednik imena najstarije bugarske gradske pozorišne kompanije, ustanovljene 1892. godine tj. 12 godina prije osnivanja Narodnog Pozorišta. U tim prvim godinama ovog pozorišta postavljeni su korijeni institucije za rukovođenje bugarskim pozorištem uopće, kao i za svrstavanje režisera, te prve radne odredbe jedne profesionalne pozorišne kompanije. U vremenu kada se bugarski teatar nalazio na poluamaterskom nivou, ova pozorišna kompanija je djelovala prema konvencijama profesionalnog pozorišta kao institucije, kao i prema ustanovljenom repertoaru i finansijskog politici. Historijski put pozorišne kompanije “Salza i Smyah”, koja je kasnije prerasla u začetnicu bugarskog Narodnog Pozorišta, sadrži i brojne raznolike promjene, uključujući i zatvaranje i ponovno otvaranje pod imenom “Smyah i Salzi” (Smijeh i suze), oboje od strane Antona Strashimirova, da bi se na kraju skrasila pod imenom “Salza i Smyah”, pod kojim je ova kompanija u šezdesetim godina prošlog vijeka uskrsla poput feniksa, prvobitno kao ogranak Narodnog Pozorišta, a kasnije kao osnova za uspostavljanje jedne od pozorišnih kompanija unutar Pozorišta Satire, kao i Novog dramskog pozorišta “Salza i Smyah” (Suze i smijeh). Od svog osnivanja pa do danas, na scenu pozorišta “Salza i Smyah” postavljeno je na stotine predstava baziranih na bugarskim i svjetskim pozorišnim klasicima. Predstave postavljene u ovom pozorištu redovno učestvuju na festivalima u zemlji i inozemstvu, a visok umjetnički nivo njegovih produkcija zadovoljava veoma široku paletu kulturnih potreba i promoviše kulturnu sliku Bugarske.

REDITELJ
Rođen 1959. godine.1984. godine diplomira na Nacionalnoj Akademiji pozorišnih umjetnosti, na odsjeku Pozorišne režije. Režirao je preko 50 predstava, među kojima su “Madam Bovary” (Flaubert); “Vjenčanje jednog buržuja” (Brecht); “Dnevnik jednog luđaka” (Gogol); “Mandragora” (Machiavelli); “Zemaljsko kraljevstvo” (T. Williams); “Arturo Ui” (Brecht); “Nosorog” (Ionesco); “Sluga dvaju gospodara” (Goldoni); “Dr.” (Nušić). Od 1994. godine sarađuje sa Vecheslavom Parapanovim, i zajedno s njim adaptira slijedeće drame”: “Svekrva” prema tekstu Strashimirova, za koju su radili adaptaciju za pozorište kao i za televiziju; “Večeras improvizujemo”, prema tesktu Pirandella; predstave “Slaveykovtsi”, “Gledaloto ili Vječna balkanska kafana”, i “Chakaloto ili Vječna balkanska željeznička stanica”.
Predstave u njegovoj produkciji bile su na turneji po zemljama kao što su Ukrajina, Francuska, Slovačka, Rusija, Italija i Austrija. Njegova posljednja produkcija- Pucchinijeva predstava “La Boheme”, realizirana uspomoć Međunarodne opere Bugarske, je 2002. godine veoma uspješno predstavljena u Japanu. Od 1998. godine djeluje u svojstvu direktora Novog državnog dramskog teatra “Suze i Smijeh” u Sofiji.