Libreto prema Murgeru napisali Giacosa i Ilica
Praizvedba u Torinu, 1.2.1896.

Operom La Boheme Puccini je dao prototip talijanske opere lirsko-sentimentalnog, građanskog karaktera na izmaku 19. stoljeća. Sadržaj je uzet iz romana Prizori iz života boeme francuskog romantičarskog pisca Henri Murgera. Pod nazivom “boema” podrazumijeva se siromašni studentski i umjetnički svijet koji je davao posebno obilježje pariškoj Latinskoj četvrti, svojim nesređenim i često lakomislenim životom. Pomoću sižea ove opere kompozitor je mogao muzikom uroniti u jednostavne, svakodnevne događaje i uzbuđenja malog čovjeka.

Uvodni prizor je šaljivi razgovor dvojice boema koji uzalud nastoje zagrijati hladnu peć. Muzika se ironično ruga pjesniku koji žrtvuje svoj dramski tekst da bi potpalio vatru. Četiri prijatelja – sentimentalnog pjesnika, strastvenog slikara, temperamentnog muzičara i povučenog filozofa spaja muzika, ali i ocrtava svakog ponaosob. Rodolfo je sam u sobi u koju kuca bolesna Mimi.

Drugi čin je praznično veče u umjetničkoj četvrti Pariza, sa poznatim kvintetom za stolom boema i zvukovima ulice u pozadini. Musette ostavlja starog kavalira Alcindora da bi se opet vratila Marcellu. Mimi je predstavljena frazom koja je kao i ona sama - čista poezija.

Treći čin počinje u atmosferi zimskog jutra na periferiji grada. Rodolfo otkriva Marcellu da je Mimi teško bolesna. Mimi plače u pozadini scene. Završni kvartet istovremeno donosi tužni ljubavni oproštaj jednog i brutalnu svađu i razlaz drugog ljubavnog para.

U posljednjem činu Mimi dugo umire, dok muzika nad njom plače u svim registrima osjećajnosti. Kroz malu ali toplu ariju o plaštu Collina, kroz replike Marcella i Schaunarda, molitvu Musette i očajne krikove slomljenog Rodolfa.

Giacomo Puccini (Lucca, 1858 - Bruxelles,1924 )
Talijanski operni kompozitor.
Studij započeo u rodnom gradu, a završio na konzervatoriju u Milanu... Spada u umjetnike bez kojih bi teško bilo zamisliti operni repertoar muzičkog pozorišta. Iako se Puccini u ocrtavanju pojedinih karaktera i dočaravanju osebujnih ugođaja poslužio i tekovinama verističkog pozorišta, a u harmonijsko tkivo unosio impresionistička obilježja, njegov muzički stil ostao je jedinstven i originalan. Važni kvaliteti Puccinijeve estetike su izvanredno poznavanje orkestra, osjećaj za dočaravanje atmosfere i kontrasta, odlično vođenje pjevačkih i horskih dionica s korištenjem najljepših belkantističkih tradicija, savršen osjećaj za dramaturgiju muzičke scene i razvoj akcije u muzici. Puccinijev lirski verizam donosio je na opernu scenu jednostavan svakodnevni život. Svjetsku slavu stekao je operama Manon Lescaut, La Boheme, Tosca, Madame Butterfly i Turandot.

Rezervacije karata mogu se izvršiti putem telefona 221-682 ili kupiti na blagajni Narodnog pozorišta u terminima od 09:00h do 12:00h i 16:00h do 19,30h.